Głód Knuta Hamsuna

Realizacja:
Ryszard Kalinowski, Łukasz Witt-Michałowski
Muzyka: Isak Anderssen
Scenografia i kostiumy: Nia Damerell
Światło: Grzegorz Polak
Obsada: Jacek Brzeziński, Barbara Czajkowska, Ryszard Kalinowski, Wojciech Kaproń, Beata Mysiak, Anna Żak
Produkcja: Grzegorz Reske, Teatr Centralny/Centrum Kultury w Lublinie
Premiera: 5 czerwca 2010
Spektakl zrealizowano przy współudziale Drammens Teater w Norwegii oraz przy wsparciu finansowym z Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Norweskiego Mechanizmu Finansowego.

Szkielet realizacji stanowią fragmenty wypowiedzi starego Knuta Hamsuna z jego ostatniej powieści "Na zarośniętych ścieżkach", wplecione w rozkład i porządek dnia w klinice psychiatrycznej w Vindern, w której Hamsun przebywał między październikiem 1945 a lutym 1946 roku.
Hamsun przeprowadzając obronę własnej osoby wobec zarzutu zdrady ojczyzny i kolaboracji z okupantem faszystowskim, poddawany jest rozlicznym zabiegom medycznym mającym na celu wykazanie defektu psychiki jako przyczyny odpowiedzialnej za jego zachowanie.
Pod wpływem medykamentów starzec zaczyna widzieć postaci, które sam stworzył pół wieku wcześniej, stając się równocześnie samemu protagonistą napisanej przez siebie powieści " Głód". Jako stary człowiek kroczy ponownie ulicami Chrystianii błagając tym razem nie o publikację własnych fantazmatów, ale artykułu tłumaczącego jego postawę w czasie napaści niemieckiej na Norwegię.
Postaci "Głodu" są teraz równie nieczułe wobec noblisty- kolaboranta, jak niegdyś wobec pisarza-nędzarza. Twory jego wyobraźni - postacie z powieści Hamsuna - oskarżają pisarza tak, jakby stały się realnymi ludźmi.
Z biegiem sztuki Hamsunowi kompletnie zaciera się różnica pomiędzy światami w których funkcjonuje. Miotający się pomiędzy halucynacjami a chwilowymi powrotami do realności Hamsun przesłuchiwany jest przez komisję śledczą, która ma na celu ustalenie stopnia jego winy oraz świadomości tego, jaki rezonans społeczny wywołała jego postawa. Fragmenty przesłuchań pochodzą ze sztuki " Mamut" Tankreda Dorsta.

Recenzje