WOJCIECH KAPROŃ

Taniec współczesny grupa średnio zaawansowana

Tancerz, choreograf, pedagog. Absolwent Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie - Wydział Pedagogiki i Psychologii, kierunek - pedagogika kulturalno-oświatowa, specjalność - teatr i taniec (1994). W latach 1992-1993 uczeń/aktor w teatrze pantomimy Haliny Studniarz (Lublin). W latach 1993 – 2001 tancerz Grupy Tańca Współczesnego Politechniki Lubelskiej pod kierunkiem Hanny Strzemieckiej.

Uczestniczył w warsztatach tańca w Polsce i zagranicą, m.in. technika releasing, contact improvistation, body conditioning, BMC, taniec współczesny, improwizacja.

Od 2001 w Lubelskim Teatrze Tańca, jako tancerz i choreograf. Autor spektakli LTT, m.in. „Ku dobrej ciszy”, „NN. Wacławowi Niżyńskiemu”, „Głód Knuta Hamsuna” (we współpracy z Łukaszem Witt – Michałowskim), „nano”, fatal error”. Twórca solo dla Wojtka Kapronia pt. „Bellissimo” laureata w nagrody na konkursie Das Beste Deutsche Tanzsolo/euro-scene Leipzig 2005, finalisty Internationales Solo-Tanz-Theater Festiwal 2006 w Stuttgarcie oraz Internationaler Wettbewerb für Choreographen 2006 w Hanowerze. Juror oraz obserwator konkursów i przeglądów tańca współczesnego zarówno w Polsce jak i zagranicą.

Współorganizator Międzynarodowych Spotkań Teatrów Tańca oraz Forum Tańca Współczesnego w Lublinie. Koordynator projektów artystycznych i edukacyjnych, m. in. partnerskiego projektu dla młodych choreografów „Tour d’Europe des choregraphes” (2009-2011) w ramach programu Leonardo da Vinci, „kierunek – wschód, stacja – taniec” (2015) oraz „Terytoria choreografii – Partnerstwo Wschodnie” (2016). Jeden z koordynatorów pierwszego polskiego Kongresu Tańca w 2011 roku.

Wyróżniony Nagrodą Prezydenta Miasta Lublin za całokształt pracy w dziedzinie kultury oraz Nagrodą Teatralną Prezydenta Miasta Lublin za twórczość artystyczną i działalność
kulturalną na rzecz miasta.

Technika ruchu jaką wykorzystuje w trakcie zajęć została wypracowana poprzez indywidualne doświadczenie nabyte podczas warsztatów i pracy artystycznej. Oparta jest na wykorzystaniu ciężaru ciała, momentu, zawieszeń oraz opozycji w kierunkach i impulsach inicjujących poruszanie się w przestrzeni. Warsztaty składają się z fizycznych ćwiczeń wprowadzających z wykorzystaniem płaszczyzny podłogi, ćwiczeń akcentujących połączenie rytmu oddechu i impulsów ruchowych oraz ćwiczeń opartych na tzw. sekwencyjności ruchu w celu zbudowania „naturalnej” kombinacji tanecznej podlegającej następnie świadomej „obróbce” choreograficznej.